Wij ;Anneke,en Sven hebben een reis ondernomen door India en nepal.Het was fanastisch! Zoveel moois dat er daar te zien is…Maar hiertussen zie je dan het grote contrast; hoe hard het is voor de mensen om er te overleven. Je ziet daar mensen die leven op straat ,die werken, eten en slapen op dat zelfde vierkante metertje… Er is zoveel armoede, zoveel bedelaars en
zieken. En dat doet toch iets met je. Ook voelden we onmacht omdat je wel wil helpen,maar niet goed weet waar te beginnen….
Toch ben ik liefdevolle mensen tegengekomen, die zélf niets hebben, maar met het beetje wat ze hebben anderen helpen. Ik heb heel veel respect en bewondering voor deze mensen en wil hun daarom ook steunen met wat ze bezig zijn.
Wat zij mij hebben laten zien is dat elke kleine beetjes kunnen helpen om deze wereld voor iedereen een betere plek te maken.Want 50euro minder voor mij hier, betekend voor hun een dak boven hun hoofd, goed eten en goed onderwijs….
In Sikkim ontmoette we Japu, of Kapitein Yongda zoals ze hem daar noemen, een monnik van het Pemayantse klooster. Hij begeleidde ons de eerste stappen in het boedisme.Hij heeft ons veel bijgeleerd. Ook al was hij ziek en had hij veel te regelen, toch gaf hij zijn kostbare tijd aan ons om ons te onderrichten, zonder er iets voor terug te willen…
Hij heeft een nieuw soort school opgericht,waar men buiten de practische kennis ook de diepere sirituele kennis word aangeleerd. Al vanaf ze kleuter zijn, leren ze mediteren, leren ze tot rust komen, leren ze wat onvoorwaardelijke liefde is en hoe belangrijk het is van alles en iedereen met respect een liefde te behandelen. Het is een heel nieuw concept van onderwijs dat ik heel erg toejuich. En ik deel ook zijn droom van de perfecte wereld waar iedereen liefdevol en met respect met elkaar omgaat,waar mensen van alle takken en standen tesamen komen om te mediteren voor wereldvrede…
Hij komt van een welstaande familie en heeft al zijn gronden en bezittingen verkocht om deze school op poten te zetten.Hij heeft alles zélf gedaan,en doet nog steeds heel veel… Toen wij er waren was hij op zoek gegaan voor rijst voor de 200 monden die de school telt. Er waren op die moment vele wegversperingen door de lawines, dus hij moest 2 dagen rijden om de rijst te kunnen gaan halen. Dit is dan ook zijn eerste en grote prioriteit;om al deze kinderen een goede voeding te kunnen geven.
Normaal gezien zou hij subsidies van de staat moeten krijgen, maar die van vorig jaar heeft hij nu nog altijd niet gehad….
Het plan is helemaal zelfvoorzien te worden. Ze hebben al een moestuintje, hun eigen theeplantages en ook hun eigen bakkerij! En met héél lekker brood!(zeker nadat je maanden geen echt brood meer hebt gegeten….)
Sven en ik gingen vaak in de school lunchen, en het eten wat ze daar krijgen stelt niet zo veel voor; elke dag rijst met hele waterige linzensoep en stevig gekruide patatjes. Dit eten ze élke dag van de week 2 maal….
Japu zou de kinderen 2 maal per week ook yoghurt willen geven(daar noemen ze dat Curd).Voor hun buikjes gezond te houden.
Wij hebben dat samen uitgerekend en voor de 200 kinderen één jaar 2 maal per week yoghurt te geven,zou 1600euro moeten volstaan. Dit zou ik dus heel graag inzamelen om Japu te kunnen helpen.
Ikzelf zal elke maand 30euro sparen.Natuurlijk moeten jullie zelf uitmaken hoeveel je wilt doneren en hoe frequent.
En als je nog niet genoeg overvloed hebt om te delen,dan is dat ook ok,maar dan zou ik het heel leuk vinden dat jullie de link van deze webside zouden doorsturen naar jullie liefdevolle contacten.
Ik zal jullie op de hoogte houden hoeveel ik heb,en wanneer ik genoeg heb om door te sturen.
Ik heb hier speciaal een nieuwe rekening voor geopend om het allemaal wat overzichtelijker te maken.
Dus als jullie een donatie willen doen, kan dit op rek nr:743-0420180-87
Alvast heel erg bedankt.
Anneke en Sven
